Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne ileten kameralar gibidir. Beynimizde yer alan görüntü işleme kısımlar, görüntüleri anlamlandırmak için kullanılır. Hafif bir kasıtlı olmayan düzensizlik bu işlemi yavaşlatabilir. Bu nedenle, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görme kabiliyetini güçleştiriyor, görüşte azalma söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören sebep bazı görme alanlarının kapanmasına düzenleyebilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi çevrenin kısmen karışık görüntüler oluşturmasına düzenlenmeye. Sonuç olarak, gözlerin önem taşımayan bir personal durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler görsel hatalar veya zorlayıcı gelişebilir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, hastaların dışındaki tehlikeleri beraberinde getirebilir. Kişiler, bir tarafını düşük görüntüleri sadece fark edemeyebilir kayarlar. Çarpıcı olan ise, sinirsel yapının bu duruma gelişen hasarları sebebiyle bir görme sahası eksikti şeklindedir. Örneğin, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görüntüleyebildiği kısmını bırakır. Bu durumun en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu adlandırılan bir nörolojik vaka. Beyin hasarına falan tedbir genellikle tedavi edilmez, hastanın gördüklerini doğru olduğunu düşüncesine zordur. Bu durum, dünyaya bakış kavrayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, hayali nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görülmesine sebep olabilir. O durum, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir ile sıklıkla görüntü bozuklukları birlikte kendini gösterir. Nöral ağlar harici yeterli sensör güdüsü ulaşmadığında, bellek belleklerini kullanmaya işler çalışmaya başlar. Bitiş olarak, beyin bozuk katharıs, boşluk, eski hafıza veya spontane canlandırılmış resimlerle yerleştirir, hastaya sahte düzen sunabilir. Gönüllüler bu|bu|n] görünümlerin sıklıkla yanlış olduğunu fark edebildikleri halde fazla şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel halüsinasyon görünenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı bulgularında, Parkinson hastalığı veya ciddi beyin rahatsızlıkları dahil. Bu sendrom, görme alanlarının kaybına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin ile ilgili örneğidir. Görme alanındaki görünüm nesnelerin artçı olduğunu zaman içinde düşünebilirler. Bu nedenle, vizüel sorun görüntüleri deneyimleyen bireylerin, psikolojik etiketler yerine, detaylı beyin değerlendirmeleri geçirmeleri hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, önemli adımların atılmasını zorunludur. Bireylerin zamanda kontrol edilmesi, nöral yolların öz sağ kalan hücrelerini kullanarak gözle görülen yetileri tekrar kazanmayı destek olabilir. Verilen kişiye özel göz hareketleri ve stratejik eğitimler, hastaların hassas noktalarını daha etkin kavramalarına olanak sağlar. Böylece düzenli fiziksel çalışmalar, bireylerin çevrelerini üst düzeyde izlemeyi edindirmesini destek verir, kazalara karşı yükselir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar işbirliği yaparak özgür yaşamlarını hızlandırabilir.